Het oorspronkelijke ‘Red Book’ formaat dat gebruikt wordt voor cd’s blijkt niet slechter te zijn dan de technische formaten die door DVD-Audio of SACD gebruikt worden. Twee doorgewinterde audiojournalisten hebben het ‘bewijs’ geleverd door middel van honderden dubbel-blind testen in een periode van ruim een jaar. De stereo-weergave van een high-end SACD/DVD-A speler ondergaat geen enkel hoorbaar kwaliteitsverlies als het daarna door een 16 bit, 44,1 kHz analoog/digitaal/analoog processor wordt verwerkt.
Dat betekent dat er geen hoorbaar verschil is tussen de origineel cd-standaard (16bit/44,1kHz) en de 24bit/192kHz PCM (DVD-audio) of 1bit/2,8442MHz DSD (SACD) formaat.
In de afgelopen jaren is vaker gezegd dat DVD-Audio en SACD geen extra kwaliteit bieden, maar nog nooit is dit in een daadwerkelijk groot onderzoek onderbouwd. De meeste testen waren een vergelijk tussen een sacd-opname en een ‘gewone’ cd opname. Daar is alleen geen wetenschappelijke conclusie uit te halen, omdat je niet weet of het hele opname- en bewerkingsproces hetzelfde is geweest.
Om deze factor te omzeilen hebben de twee journalisten eigenlijk iets heel simpels bedacht: pak het signaal van een kwaliteits dvd-a/sacd speler, en breng de kwaliteit daarna terug naar cd-kwaliteit.
Door honderden luistertesten – waarbij niet werd gezegd of er naar SACD, DVD-audio of ‘gewone’ compact disc werd geluisterd – kwamen ze er achter dat er geen hoorbare verschillen werden waargenomen tussen de nieuwe formaten en de aloude cd-kwaliteit.
Meyer en Moran, de bewuste journalisten, geven toe dat de nieuwe hd formaten over het algemeen beter klinken dan standaard cd’s, maar dit is niet omdat de technologie beter is. De schijfjes zijn in eerste instantie bedoeld voor de audiofiele markt, en daarom zijn over het algemeen de opname en productiekwaliteit beter zijn (microfoon opstelling, compressie, bewerking). Het digitaliseren van het signaal tot 16-bits/44,1kHz heeft hier alleen niets meer te maken.
Bovendien moet niet de conclusie getrokken worden dat het werken met HD-formaten in de studio (veel bits, hoge samplerate) geen zin heeft. Door in het hele proces met een hoge kwaliteit te werken zijn (onvermijdbare) foutjes in dat proces minder erg, zodat de 16-bits dynamiek en 20kHz bandbreedte volledig tot zijn recht komt.
Wat ze ook niet zeggen is dat een 14 of 15 bits opgenomen cd even goed klinkt als een 20 bits. Wat ze zeggen is dat 16-bits, 44,1kHz verwerking het beste is wat je hoorbaar kunt krijgen.
De kwaliteit van surround-muziek wordt ook niet in twijfel getrokken: de test is alleen gedaan met twee kanalen, links en rechts, en niets anders.