Bij objectgebaseerd geluid worden losse geluiden als afzonderlijke objecten opgeslagen, elk met informatie over waar ze zich in de ruimte bevinden, in plaats van vast toegewezen aan specifieke kanalen. De weergaveapparatuur berekent vervolgens per luidsprekeropstelling waar elk object hoort te klinken.
Deze aanpak, gebruikt door Dolby Atmos, DTS:X en Auro-3D, maakt een driedimensionaal en flexibel geluidsbeeld mogelijk dat zich aanpast aan het aantal aanwezige speakers.
