Nadat via teasers al het een en ander bekend was geworden, is  vandaag de Nikon Df aangekondigd. Met zijn nostalgische verschijning een opvallende camera.

Specificaties

– 16,2 megapixel full-frame CMOS sensor
– 39 punts autofocus
– Lichtgevoeligheid: 50 – 204.800 ISO
– Geen video of ingebouwde flitser
– 3,2 inch display (920.000 beeldpunten)
– 5,5 foto’s per seconde
– SD(XC) geheugenkaartslot
– Expeed 3 processor

Eerste indruk

Eerste indruk van de Nikon Df -waarbij de f officieel staat voor ‘fusion’, maar natuurlijk ook refereert aan de legendarische f-series camera’s uit Nikons verleden- is dat deze een stukje groter is dan ik had ingeschat naar aanleiding van de plaatjes die al her en der op internet waren opgedoken. Ook al is het Nikons kleinste en lichtste fullframe camera, een zakformaatcamera is het zeker niet te noemen. Het gewicht en formaat geven de camera wel een robuust gevoel, je hebt echt wat in je handen. Dat de camera gebruik maakt van een SD-kaart voor de opslag en een kleinere accu -die bijvoorbeeld ook in de D5300 te vinden is- zijn de keuzes die gemaakt zijn om de Df kleiner en lichter te kunnen laten zijn dan de andere fullframes in de line-up van Nikon.

De Nikon Df bleek een stukje groter te zijn dan ik had gedacht

Heb je vroeger een analoge Nikon gehad, dan zullen veel elementen je bekend voorkomen. De grip doet in vergelijking met huidige camera’s wat hoekig aan, maar voor velen zal het zeker een vertrouwd gevoel oproepen. Sowieso voelt de magnesium body stevig en solide aan. Deze is op dezelfde manier als de Nikon D800 afgedicht en kan dus wel een spatje regen verdragen. In de presentatie werden vele camera’s uit Nikons verleden getoond, en daarin was goed te zien dat de Nikon Df zijn roots heeft in de ontwerpen van weleer. Het logo op de voorkant van de camera bijvoorbeeld is in het lettertype dat vroeger gebruikt werd, achterop vind je dan wel het logo in de stijl zoals we van de laatste -tientallen?- jaren gewend zijn. Ook het “made in Japan” prijkt weer bovenop de camera. Als je de achterkant van de camera bekijkt, ben je ook ineens weer terug in het nu. Een groot scherm en alle knopjes zoals we die ook bij de andere camera’s gewend zijn. De camera heeft een helder matglas, waarop de gebruikelijke informatie over scherpstelling en belichting te vinden is.

Bediening

De bediening van de Nikon Df grotendeels terug te voeren naar analoge camera’s: Bediening van sluitertijd, belichtingscompensatie, M A S P en ISO doe je door middel van de draaiwieltjes bovenop de camera, voor het diafragma vind je aan de voorkant een draaiknopje. Je kunt -als je wil- het scrollwiel ook toewijzen aan bijvoorbeeld sluitertijd. Als je de sluitertijd instelt op 1/3 werkt de camera in een standaardconfiguratie zoals we die van andere camera’s gewend zijn. Ook al heb ik alleen nog in het staartje van het analoge tijdperk met een spiegelreflex gewerkt, de bediening wijst zich eigenlijk vanzelf. Enige waar ik even naar moest zoeken toen ik de camera in handen kreeg was het diafragmawieltje op de voorkant. Zoals een van de andere aanwezigen zei: Je wordt je weer bewust van elke foto die je maakt, omdat je niet maar raak kan klikken. Ook voor wie nooit met een analoge camera gewerkt heeft, maar wel weet hoe sluitertijd en diafragma werkt lijkt het me geen probleem om hier snel aan gewend te zijn.

Achter-, voor- en bovenaanzicht van de Nikon Df

Objectieven

Standaard wordt de Nikon Df geleverd met een speciale retro uitvoering van de 50mm 1,8. Dit objectief is ook los verkrijgbaar, met een adviesprijs van 299 euro. Groot voordeel is dat zo’n beetje alle Nikkor lenzen die ooit uitgebracht zijn op deze camera gebruikt kunnen worden. Ook manuele en non-Ai lenzen zijn compatible, voor de non-Ai lenzen moet je wel in het menu een instelling wijzigen, maar dan werkt ook de lichtmeting gewoon. Heb je nog F of FE lenzen dan kun je daar met deze camera ook mee aan de slag. Er zijn wel een aantal heel specifieke objectieven die niet werken, maar het gros van wat er nog bij mensen in de kast ligt kan in combinatie met de Df gebruikt worden.

Interessant?

Voor wie gaat de Nikon Df interessant zijn? Nikon gokt met deze camera op mensen die zich willen onderscheiden en voor wie de foto net zo belangrijk is als de uitrusting. Vandaar ook het ontbreken van de flitser en de filmfunctie. De foto en zeker ook de beleving van het maken ervan moeten de camera aantrekkelijk maken voor de puristen onder de foto-enthousiasten en binnen het pro-segment.

Beeldkwaliteit

Waar in deze hands-on weinig over te zeggen valt is over waar elke camera natuurlijk voor dient, namelijk de foto’s. Met de sensor van de D4 is het aan te nemen dat de beeldkwaliteit goed is, maar ik heb geen testfoto’s om dit te kunnen staven.

Conclusie

Aan alle enthousiaste reacties op diverse websites te lezen is dit een camera waar veel mensen op zaten te wachten en warm voor lopen. Het prijskaartje van zo’n 3000 euro zal niet iedereen direct naar de winkel doen rennen, maar vergeleken bij dat van grote broer D4 wel wat meer bereikbaar. Voor mijn gevoel is het een camera voor wie heel bewust met fotografie bezig wil zijn, waarbij het zeker zal helpen als je al een Nikon gebruiker bent of bent geweest.

Bij veel mensen zal de naam Sandisk een belletje doen rinkelen als het gaat om geheugenkaarten die je koopt voor in je camera, smartphone of tablet. Tijdens een ‘Extrme Beachevent’  liet deze producent zien wat ze nog meer doen en te bieden hebben.

Het 25-jarige jarige bedrijf, dat aan de wieg stond van het nu zo veel gebruikte flash-geheugen,  heeft een enorme groei doorgemaakt door de digitale fotografie en de opkomst van devices zoals de smartphones en tablets. Naast de geheugenkaartjes die je zelf kunt plaatsen is ook veel flashgeheugen zoals in Ipad/Iphone van Sandisk afkomstig.

Als enige of een van  de weinige bedrijven ontwikkelt en maakt Sandisk al hun producten zelf.

Werden vroeger foto’s een of hoogstens twee keer afgedrukt, nu worden foto’s soms wel zes keer gebruikt: PC-Facebook-Instagram etc. Dit zorgt ervoor dat er steeds meer geheugen nodig is. Ook is er steeds meer vraag naar beelden van hoge kwaliteit en daar is dan weer meer opslag voor nodig.

Wat wij als consument niet zien is dat Sandisk naast het geheugen in mobile toepassingen en de geheugenkaarten die jij en ik kopen, ook veel ssd-schijven maakt voor datacentra.

Een nieuwe ontwikkeling is een ‘slimmer’ geheugen. In een USB-stick zit naast het daadwerkelijke geheugen ook Wi-Fi en software ingebakken, waardoor je dit geheugen kunt gebruiken via een App, zonder dat de stick is aangesloten op hetzelfde systeem als waar je de bestanden wil gaan gebruiken of gemaakt hebt. Dit maakt het veel makkelijker om cross-platform bestanden te gebruiken. (van Iphone naar Androidtablet etcetera) In theorie zou het in de toekomst mogelijk moeten zijn om direct vanaf je camera op dit externe geheugen je beelden op te slaan. Dit staat of valt echter met het feit of de cameraproducenten een standaard protocol kunnen gaan gebruiken. De Eye-Fi geheugenkaarten, die een aantal jaren geleden de ideale oplossing voor direct extern opslaan leken te worden, zullen niet meer verder ontwikkeld worden.

Nieuwe snelheden geheugenkaarten

– De Exteme SD kaart (voor gebruik in betere compactcamera’ s en Interchangeable Lens Camera’s als de Sony NEX en Olympus PEN) is van 45 MB/s naar 80MB/s gegaan

– De Extreme CF (ook heel geschikt om mee te filmen) is van 60 naar 120 MB/s gegaan. Beide kaarten houden dezelfde pijs.

– De nieuwe Extreme Pro CF heeft een leessnelheid van 160 MB/s en kan met 150 MB/s wegschrijven.

Heel veel van het plezier van het gebruik van mobile devices sttaat of valt met het hebben van genoeg geheugen, zoals iedereen die regelmatig de melding ‘low memory’ op zijn telefoon krijgt kan beamen.

Sandisk heeft naar eigen zeggen op dit moment de snelste 64 gb Micros SDXC kaart met 80 MB/s. Deze kaarten worden door Sandisk ‘4G ready’  genoemd, om aan de consument aan te geven dat deze geschikt zijn voor de nieuwste generatie smartphones.

USB en SSD

Hoewel bijna iedereen wel meerdere USB-sticks in beschik en gebruik schijnt te hebben, is dit voor Sandisk nog steeds een groeimarkt. De nieuwste telgen zijn de Ultra-drives, die met USB 3.0  en capaciteit tussen 16 en 64 GB en een snelheid van 80 MB/s speciaal gericht zijn op gebruikers van UltraBooks.

Met de Extreme II SSD (Solid State Disk) harde schijven heeft Sandisk een plekje verworven in deze markt. Er kan gebruik gemaakt worden van 550  MB/s leessnelheid en 510 MB/s schrijfsnelheid.

“Not all cards are equal”

Trainer Davinder Sudera van Sandisk hield een gepassioneerd betoog over  de  verschillen tussen geheugenkaarten. Koop je een mooi, snel apparaat dan haal je er meer plezier en gebruiksgemak uit als je ook de juiste geheugenkaart hierin gebruikt. In een leuke, praktische demonstratie liet hij zien hoeveel tijd het scheelt in het opslaan als je een snellere kaart gebruikt. Hij demonstreerde ook de bijna onverwoestbare kwaliteit van de geheugenkaarten door ze in een glas water te gooien en erop te stampen. Hij adviseerde ook om als je een geheugenkaart aan gaat schaffen je het beste de grootste en snelste kaart kunt kopen die in je budget valt, vaak gebruik je de kaart ook nog in een volgende generatie camera en die zal ongetwijfeld meer snelheid en capaciteit vragen dan degene die je nu hebt.

Wat zijn de verschilen tussen SD, SDHC en SDXC?  Wat is speedclass?

Als je een geheugenkaart wil kopen dan staan er diverse ‘maatvoeringen’ op de verpakking vermeldt, even wat dingen op een rijtje:

SD: kaarten tot 2 GB
SDHC: kaarten van 4  tot 32 GB
SCXC:  kaarten van 64 GB tot 2 TB (pas daarna zal weer een andere classificatie aangewezen worden)

Je kunt je kaart van 32 GB wel gebruiken in een camera die eigenlijk niet de schrijfsnelheid heeft die de kaart zou kunnen halen, op het moment  dat je de kaart in een ‘tragere’ camera formateert zal deze zich gaan gedragen als een kaart uit de desbetreffende lagere klasse. Zodra je m weer formateert in een camera met een hogere schrijfsnelheid zal hij deze snelheid ook weer gaan gebruiken.

Vaak staat er ook een –x snelheid op een kaart vermeldt. Dit heeft zijn oorsprong in een oude maatvoering van computersnelheden. Ter vergelijk: 100x = 15000kb = 15 MB/s (133x = 20 MB/s en 667x = 100 MB/s)

Speed Class is de minimum gegarandeerde snelheid bij Video-opnamen. Class 2 garandeert 2MB/s Class 10 10 MB/s etcetera.  De nieuwe standaard daarin is Ultra High Speed tot 104 MB/s. Dit wordt aangeduid met een u met een 1 erin, U2 zal er later dit jaar aan komen. Zeker nu er ook in 4K (4x full hd) opnames gemaakt  worden zal de vraag naar deze extreem snelle kaarten voor video-opnames alleen maar toenemen.

De SD-kaarten van Sandisk worden gegarandeerd tussen -25 en +85 graden Celsius, tot 80.000 m hoogte en een luchtvochtigheid van 90%

 

Gebruikers

Na de lunch kwam fotograaf Fred Kamphues laten zien waar hij de geheugenkaarten zoals voor gebruikt. Met een mooie presentatie van zijn werk op IJsland introduceerde hij zichzelf. Daarna ging hij uitgebreid in op zijn manier van werken en liet een aantal technieken die hij toepast de revue passeren zoals HDR, stacking, (360 graden)panorama en time-lapse. Hij liet hierbij zien hoe hij de bewerkingen uitvoert en wat het uiteindelijke resultaat ervan was. Een leuke presentatie waar ik zeker wat van opgestoken heb wat betreft time-lapse en het gebruik van bijvoorbeeld sliders.

 

In de nog vrij nieuwe Amsterdam Expo kunnen liefhebbers van de animatiefilms van (Disney) Pixar vanaf vandaag tot en met 27 oktober 2013 terecht voor de tentoonstelling Pixar, 25 years of animation.

[Read more…]